تلفیق این تعالیم و بیداری نیروهای تن و روان ( جسم و روح ) موجودی را پرورش میداد كه مسئله به نیروهای درونی و بیرونی بود , در حقیقت

این انسان عالیترین و لطیف تر ین شكل تكامل بود . كسانی كه به این شیوه تعلیم می دیدند  به روشن بینی محض رسیده و ادراك خارجی آنان بعنوان

حاكم و تصمیم گیرنده برای تن عمل می نمود  . در این شیوه تعالیم رهروان فرا میگرفتند كه حال را به گذشته تبدیل نكنند و یا حال را در افكاری برای

 آینده هدر ندهند این شیوه تعالیم در فرهنگهای گوناگون و مختلف ولی با یك شكل خاص و عمومی ترویج میگردید

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 11 خرداد 1389    | توسط: ایمان استوار    | طبقه بندی: فرمولهای روحانی، فلسفه،     |
نظرات()